{"id":25,"date":"2016-08-15T12:17:46","date_gmt":"2016-08-15T10:17:46","guid":{"rendered":"http:\/\/festival-nauke.me\/2012\/?page_id=25"},"modified":"2016-08-15T12:19:07","modified_gmt":"2016-08-15T10:19:07","slug":"tribine","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/festival-nauke.me\/2012\/tribine\/","title":{"rendered":"Tribine"},"content":{"rendered":"

Tribine<\/h3>\n
\n\t

19.00 H PROF. DR NATA\u0160A RAI\u010cEVI\u0106, PMF UCG, KAKO I KOLIKO ZNAMO O UNUTRA\u0160NJOJ STRUKTURI PROTONA<\/h4>\n
Odakle ideja o tome da proton ima unutra\u0161nju strukturu i da se sastoji od kvarkova? Za\u0161to kvarkovi imaju boju? Kako znamo da se osim kvarkova u protonu nalaze i gluoni? Kako dolazimo do raspodjela kvarkova i gluona u protonu? Na ova pitanja odgovor \u0107ete dobiti od prof. dr Nata\u0161e Rai\u010devi\u0107, redovnog profesora Prirodno-matemati\u010dkog fakulteta Univerziteta Crne Gore. Tokom ovog predavanja bi\u0107e predstavljena najnovija mjerenja raspodjela kvarkova i gluona u protonu dobijena na eksperimentima sa HERA akceleratora u laboratoriji DESY u Hamburgu. Grupa za Fiziku visokih energija sa Univerziteta Crne Gore, kojom rukovodi prof. dr Nata\u0161a Rai\u010devi\u0107, aktivno u\u010destvuje u ovim mjerenjima u posljednjih 10 godina. Osim preciznog poznavanja fundamentalne strukture materije, ova mjerenja su od izuzetnog zna\u010daja i za razumijevanje mehanizama nastanka Higgs bozona u proton-proton sudarima na Velikom sudara\u010du hadrona, LHC, u laboratoriji CERN u \u017denevi. Dr Nata\u0161a Rai\u010devi\u0107 diplomirala je 1993. na Prirodno-matemati\u010dkom fakultetu Univerziteta Crne Gore. Zvanje magistra i doktora nauka stekla je na Fizi\u010dkom fakultetu u Beogradu, smjer eksperimentalna fizika elementarnih \u010destica. Rezultati za magistarsku i doktorsku tezu dobijeni su kroz trogodi\u0161nje usavr\u0161avanje u Institutu za nuklearna istra\u017eivanja u Dubni, Rusija i Fizi\u010dkom fakultetu Univerziteta u Hajdelbergu gdje je dr Nata\u0161a Rai\u010devi\u0107 prou\u010davala eksperimentalni materijal dobijen na eksperimentu CERES\/NA45 koji se izvodio u laboratoriji CERN u \u017denevi. Primarni cilj ovih istra\u017eivanja bio je prou\u010davanje emisije e+e- parova u interakcijama jezgara olova ubrzavanih na SPS akceleratoru sa jezgrima zlata. Na usavr\u0161avanjima u institutu DESY u Hamburgu i institutu DESY-Zeuthen u Berlinu radila je i radi na eksperimentalnom materijalu dobijenom na H1 eksperimentu iz interakcija elektrona i protona ubrzavanih do visokih energija na HERA akceleratoru u Hamburgu. Primarni cilj ovih istra\u017eivanja je prou\u010davanje fundamentalne strukture protona.<\/div>\n
\n

19.20 H PROF. DR \u0110URO KUTLA\u010cA, INSTITUT MIHAJLO PUPIN, BEOGRAD, MULTIDISCIPLINARNOST U NAUCI<\/h4>\n
Multidisciplinarnost je kreativnost koja prelazi granice tradicionalnih akademskih disciplina, \u0161kola i na\u010dina razmi\u0161ljanja, radi re\u0161avanja novih potreba i profesija koje se pojavljuju. Primjera radi, izu\u010davanje HIV ili globalnog otopljavanja zahtijevaju razumijevanje razli\u010ditih oblasti nauke i tehnologije. Multidisciplinarnost nije \u201cinvencija XX ili XXI veka\u201d, jo\u0161 su u antici prou\u010davali razli\u010dite \u201crealnosti\u201d kako bi shvatili i objasnili onu koja im je trenutno u fokusu promi\u0161ljanja. Danas je razumijevanje razvoja nauke i tehnologije nemogu\u0107e bez zajedni\u010dkog anga\u017eovanja sociologa, filozofa, in\u017eenjera i tehnologa svih struka i eksperata iz prirodnih nauka. Nanotehnologije su predmet istra\u017eivanja kvantne fizike, ra\u010dunarskih nauka, bioinformatika, molekularne biologije, kvantne informatike itd. Odr\u017eivi razvoj zahtijeva analizu i sintezu istra\u017eivanja od ekonomije, ekologije do niza disciplina u dru\u0161tvenim i prirodnim naukama. Multidisciplinarnost nas vra\u0107a idealu renesansnog \u010doveka, ljubopitljivog i znati\u017eeljnog da ovlada znanjima i vje\u0161tinama niza disciplina, \u010dovjeka koji zna da je jedinstvo sinteza mno\u0161tva. Prof. dr \u0110uro Kutla\u010da je ro\u0111en u Zagrebu 1956. godine. Diplomirao je na Elektrotehni\u010dkom fakultetu u Beogradu, odsjek za elektroniku. Doktorirao je na Fakultetu organizacionih nauka u Beogradu. Radi na Institutu \u201cMihajlo Pupin\u201d, kao rukovodilac Centra za istra\u017eivanje razvoja nauke i tehnologije. Dr \u0110uro G. Kutla\u010da je tokom trodecenijskog istra\u017eiva\u010dkog sta\u017ea u\u010destvovao u realizaciji 40 nau\u010dnoistra\u017eiva\u010dkih projekata, objavio preko 170 radova. Bio je gostuju\u0107i istra\u017eiva\u010d u FhG Institutu za sistemsku tehniku i istra\u017eivanje inovacija, Karlsruhe, Njema\u010dka, na univerzitetu u Brajtonu, a bio je \u010dlan NESTI\u00ac grupe pri OECD-u u Parizu. Predava\u010d je na vi\u0161e fakulteta.<\/div>\n
\n

19.40 H DR SNE\u017dANA DRAGI\u0106EVI\u0106, PRIRODNJA\u010cKI MUZEJ CRNE GORE, PUT TIGRASTOG KOMARCA DO CRNE GORE<\/h4>\n
Vi\u0161e od polovine svjetske populacije ljudi \u017eivi pod stalnom prijetnjom mogu\u0107e zaraze od patogena koje prenose invazivne invertebrate. Me\u0111u njima najzna\u010dajnije mjesto imaju komarci. Predavanje dr Sne\u017eane Dragi\u0107evi\u0107 je predstavljanje dosada\u0161njih rezultata utvr\u0111ivanja prisustva, odnosno definitivnog nastanjenja najzna\u010dajnije invazivne vrste komaraca Stegomia albopicta (Aedes albopictus) Skuse, 1895 (Diptera, Culicidae) na teritoriji Crne Gore. Vrsta, koju popularno zovu \u201eazijski tigar\u201d, je \u2033egzoti\u010dna\u2033 vrsta komaraca porijeklom iz jugoisto\u010dne Azije. Od osamdesetih godina pro\u0161log vijeka se, zahvaljuju\u0107i \u010dovjeku, naselila u obje Amerike, Afriku i Evropu. Vrsta je antropofilna, izuzetno agresivna i prirodni je vektor opasnih arbovirusa koji mogu ugroziti zdravlje i \u017eivot ljudi i \u017eivotinja. Dr Sne\u017eana Dragi\u0107evi\u0107 je ro\u0111ena u Mojkovcu, 1972. godine. Osnovnu i srednju \u0161kolu zavr\u0161ila u Podgorici, kao i Prirodno-matemati\u010dki fakultet, odsjek biologija. Jedno vrijeme radila na mati\u010dnom fakultetu kao saradnik na predmetu fiziologija biljaka, a od 1997. radi u Prirodnja\u010dkom muzeju Crne Gore, kao kustos u Zbirci mahovina. Magistarske i doktorske studije poha\u0111ala na Biolo\u0161kom fakultetu u Beogradu, bave\u0107i se taksonomijom, ekologijom i rasprostranjenjem mahovina crnogorskih kanjona \u2013 Mrtvice i Mora\u010de. Odnedavno se zanima i za tigraste komarce.<\/div>\n
\n

20.00 H DR IRENA OROVI\u0106, ETF UCG, ZA\u0160TITA DIGITALNIH PODATAKA \u2013 WATERMARKING<\/h4>\n
Razvoj digitalnih podataka, njihova \u0161iroka dostupnost i laka prenosivost doveli su do potrebe za razvojem algoritama za za\u0161titu ovih sadr\u017eaja. Pod za\u0161titom se podrazumijeva za\u0161tita autorskih prava, integriteta podataka, autenti\u010dnosti podataka, za\u0161tita od neograni\u010denog i nekontrolisanog kopiranja podataka. Kada se govori o digitalnim multimedijalnim podacima obi\u010dno se misli na audio signale, sliku i video signale. Kako bi se obezbijedila efikasna za\u0161tita podataka uvedene su brojne tehnike me\u0111u kojima se naro\u010dito isti\u010de digitalni watermarking. Ova tehnika je zasnovana na umetanju tajnog signala u podatke koje \u017eelimo da za\u0161titimo. Tajni signal se naziva watermark ili vodeni \u017eig i poznat je samo vlasniku sadr\u017eaja ili onome ko vr\u0161i watermarkiranje. Jedna efikasna procedura za za\u0161titu digitalnih podataka trebalo bi da obezbijedi da watermark ne uni\u0161ti kvalitet originalnog signala odnosno da bude neprimjetan, ali da s druge strane bude otporan na razli\u010dite tehnike obrade signala, kao \u0161to su filtriranje, kompresije signala i \u0161umove koji se mogu javiti prilikom prenosa signala. Irena Orovi\u0107 je ro\u0111ena 1983. u Podgorici. Zavr\u0161ila je studije na Elektrotehni\u010dkom fakultetu u Podgorici, diplomirala je sa ocjenom 10 2005. godine u Brestu, Francuska. Doktorsku disertaciju odbranila je na Elektrotehni\u010dkom fakultetu u Podgorici. Od 2005 do 2010. godine u\u010destvovala je u izvo\u0111enju vje\u017ebi kao saradnik u nastavi na vi\u0161e fakulteta. U maju 2010. godine izabrana je u zvanje docenta. Dobitnik je brojnih nagrada i priznanja, objavila je 19 nau\u010dnih radova u vode\u0107im svjetskim \u010dasopisima, a pro\u0161le godine bila je po odluci Ministarstva nauke Crne Gore najuspje\u0161nija \u017eena u nauci.<\/div>\n
\n

20.20 H DR STANI\u0160A RASPOPOVI\u0106, \u0160VAJCARSKI INSTITUT ZA TEHNOLOGIJU LOZANA, SPAJANJE NERVNOG SISTEMA I ELEKTRONIKE ZA FUZIJU \u010cOVJEKA I MA\u0160INE<\/h4>\n
Neuralne proteze su postale validan na\u010din za rehabilitaciju osoba sa neuralnim o\u0161te\u0107enjima (najslavniji primjeri su pejsmejkeri, koklearni implanti, duboki stimulatori mozga itd.). Zajedno sa nevjerovatnim entuzijazmom koji se rodio, i \u010dak postao dio popularne kulture (kao u fimovima Terminator, Ja Robot) i umjetnosti, tehnolo\u0161ki problemi povezani sa visoko funkcionalnom upotrebom neuralnih proteza \u010dine da su one i dalje korak iza o\u010dekivanja. U ovom predavanju bi\u0107e obja\u0161njena nervna stimulacija, neophodna da bi \u010dovjek osje\u0107ao robotsku ruku kao produ\u017eeni dio svog tijela, ali i problemi sa kojima se sre\u0107e moderna tehnologija. Drugi dio predavanja \u0107e se suo\u010diti sa problemom povreda ki\u010dmene mo\u017edine i trenutno najvi\u0161e obe\u0107avaju\u0107om metodom za rehabilitaciju, koju \u010dini stimulacija ki\u010dmene mo\u017edine. U eksperimentima sa pacovima je pokazano da oni mogu da prohodaju nakon kompletne povrede ki\u010dme, da li \u0107e raditi i u \u010dovjeku? Dr Stani\u0161a Raspopovi\u0107 je istra\u017eiva\u010d i predava\u010d na \u0160vajcarskom institutu za tehnologiju u Lozani (EPFL) i Bioroboti\u010dkom institutu Scuole Superiore Sant\u2019Anna u Pizi, Italija. U toku svoje nau\u010dne karijere radio je pri \u0160vajcarskom institutu za tehnologiju u Cirihu (ETH), Autonomnom fakultetu Barselone (UAB) i Univerzitetu u Pizi. Njegovi nau\u010dni interesi su povezani sa neurorehabilitacijom, neuroprotezama i robotikom: stimulacija ki\u010dmene mo\u017edine i perifernih nerava kod povreda ki\u010dmene mo\u017edine; neuralna kontrola pokreta i senzorno-motorna integracija: od mozga do mi\u0161i\u0107a; kompjuterska modelizacija nervnih proteza; obrada signala za kontrolu proteza i stimulaciju osje\u0107aja u bidirekcionalnim protezama udova. Autor je ve\u0107eg broja radova u presti\u017enim \u010dasopisima za neuralnu rehabilitaciju i biomedicinski in\u017eenjering, i koautor nekoliko knjiga iz medicinske tehnologije.<\/div>\n
\n

20.40 H DR VLADIMIR NEDOVI\u0106, RA\u010cUNARSKI VID - KONTEKST, RAZVOJ I PRIMJENE<\/h4>\n
Ra\u010dunarski vid je multidisciplinarna nauka koja se razvila 60-ih godina 20. vijeka, a u skorije vrijeme nanovo dobila na popularnosti zbog dostupnosti velikih kolekcija digitalnih slika i videa, mogu\u0107nosti i pada cijena hardvera, kao i napretka u srodnim oblastima poput vizuelne percepcije, digitalne obrade signala i statisti\u010dkih metoda za analizu podataka. Tokom predavanja dr Nedovi\u0107 \u0107e se osvrnuti na multidisciplinarnu prirodu ove oblasti, dati njen kratki i generalni pregled, i uz pomo\u0107 raznih primjera i referenci prikazati mogu\u0107e primjene njene tehnologije. Vladimir Nedovi\u0107 ro\u0111en je 1979. godine u Kotoru, gdje je poha\u0111ao osnovnu \u0161kolu i gimnaziju. Osnovne studije informatike zapo\u010deo je na beogradskom ETF-u, a zavr\u0161io na Florida Atlantic Univerzitetu u SAD-u. Na Univerzitetu Amsterdam u Holandiji zavr\u0161io je 2006. magistraturu iz oblasti vjesta\u010dke inteligencije, sa specijalizacijom za automatsku analizu slika i videa. Doktorat iz iste oblasti, sa specijalizacijom za prora\u010dun tre\u0107e dimenzije iz slika, brani 2011. godine. Objavljivao je nau\u010dne radove na najpresti\u017enijim konferencijama i \u010dasopisima iz struke, sara\u0111ivao sa Philipsom, holandskim Institutom za primijenjenu nauku (TNO), te mnogim univerzitetima u Evropi i Americi. Interesovanja su mu na polju vizuelne percepcije, prepoznavanja objekata i scena uz pomo\u0107 ra\u010dunarskog vida, te razvoja sistema za pretra\u017eivanje vizuelnog materijala. \u017divi u Amsterdamu, Holandija, i suvlasnik je Science Huba, konsultantske firme na polju digitalne obrade slika i podataka.<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div><\/div><\/div>